Η τέχνη είναι σημαντική για πολλούς λόγους, καθώς ωθεί τη δημιουργικότητα, την φαντασία, εξωτερικεύει τις εσωτερικές συγκρούσεις, εξομαλύνει ή εξιτάρει τα “θέλω”, δρα ως ψυχοδιεγερτικό και ψυχαναλυτικό μέσον, απεικονίζει την πραγματικότητα, τόσο στην αντικειμενική όσο και υποκειμενική υπόστασή της. Με άλλα λόγια, η τέχνη είναι αλληλένδετη με το DNA και την ίδια συνειδητή ύπαρξη του κάθε ανθρώπου.

Τις τελευταίες δεκαετίες, είναι πολύ chic ο όρος “μοντέρνα τέχνη”. Τον ακούμε συχνά, ακόμα συχνότερα βλέπουμε έργα τέχνης και καλλιτεχνικές δημιουργίες γύρω μας που πολλοί βιάζονται, συχνά λανθασμένα, να τα χαρακτηρίσουν ως “μοντέρνα τέχνη”. Όμως, τις ακριβώς είναι μοντέρνα τέχνη;

Το τι είναι μοντέρνα τέχνη αποτελεί θέμα συζητήσεων και φιλοσοφικών στοχασμών, που όση ανάλυση και να κάνουμε, δε θα καταλήξουμε σε ένα συγκεκριμένο συμπέρασμα. Πάντως, σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε πως η τέχνη έχει μια τεράστια διαχωριστική γραμμή στον 19ο αιώνα. Ως επί το πλείστον, οι καλλιτέχνες πριν τον 19ο αιώνα και πριν τη γενικότερη εποχή του Διαφωτισμού είχαν τη τάση να αναπαριστούν μέσα από τις δημιουργίες τους τον εξωτερικό κόσμο ή ό, τι φαντάζονταν πως θα ήθελαν να βρίσκεται στον αληθινό κόσμο (βλ. μυθοπλασία).

Από τον 19ο αιώνα και μετά, με την πρόοδο των επιστημών και τη Βιομηχανική Επανάσταση, παρουσιάζεται το κίνημα του μοντερνισμού, το οποίο προσπαθούσε να δώσει λογικές επεξηγήσεις σε όλους τους προβληματισμούς και τα μυστήρια της ανθρωπότητας.

Μια από τις πολλές εκφραστικές παραμέτρους του μοντερνισμού ήταν και η λεγόμενη μοντέρνα τέχνη. Πλέον, σε ένα πιο εγωκεντρικό παγκόσμιο σύστημα κοινωνιών και ιδεολογιών, οι καλλιτέχνες που εκπροσωπούσαν τη μοντέρνα τέχνη εξυμνούσαν και εξυμνούν μέσα από τα έργα τους την ατομική υποκειμενικότητα, τον εσωτερικό κόσμο και τις εσωτερικές συγκρούσεις, μέσω μιας ιδιαίτερης εκφραστικής ελευθερίας που πολλές φορές δεν ακολουθεί αυστηρά σχεδιαστικά μοτίβα, αυστηρές φόρμες ή προβλεπόμενους μπανάλ χρωματικούς συνδυασμούς. Όπως είπε και ο Foucault “o μοντερνισμός βοηθάει το άτομο να θεσπιστεί ως αυτόνομο υποκείμενο”.